Menu mobilne

RTG metoda zdjęć łączonych

Rentgenodiagnostyka klasyczna


Badania obrazowe z użyciem promieniowania jonizującego są podstawową formą diagnozowania wszelkich schorzeń w dzisiejszych czasach. Diagnostyka obrazowa wykorzystywana jest na każdym etapie leczenia chorego – od rozpoznania samej choroby, poprzez postępy w czasie leczenia, aż po wykrywanie powikłań.


Jakość obrazów ma ścisły związek z metodą obrazowania. Wpływ ma również dobór odpowiednich parametrów poszczególnych aparatów, które dobiera technik elektroradiologii. Również sam aparat ze względu na producenta czy czas eksploatacji wpływa znacząco na jakość wykonywanych obrazów.


Nasza praca w Zakładzie Diagnostyki Obrazowej Lecznic Citomed, w których badamy kilkudziesięciu pacjentów dziennie pokazuje, że każdy przypadek choroby u danego pacjenta ma nieco inny przebieg, a co za tym idzie konieczna jest praca na wysokiej jakości sprzęcie, by poprawnie zdiagnozować dane schorzenie.


Pacjenci, który przychodzą do nas na badanie często są pozytywnie zaskoczeni jakością naszych usług w Zakładzie Diagnostyki Obrazowej. Możemy pochwalić się wykonywaniem specjalistycznych zdjęć rentgenowskich tzw. zdjęć „łączonych”.

 

Czym różnią się zdjęcia rtg łączone od klasycznych?


RTG łączone to technika obrazowania wykorzystująca możliwość wykonania dwóch lub trzech zdjęć (ilość zdjęć zależy od wzrostu pacjenta oraz od tego jaka jednostka chorobowa ma być rozpoznana dzięki takiemu badaniu). 
Zdjęcia łączone wykonuje się gdy istnieje podejrzenie skoliozy, pacjent przygotowuje się do wstawienia endoprotezy stawu biodrowego lub przy ocenie różnicy w długości poszczególnych kości długich kończyn dolnych.

Ocena skoliozy wymaga wykonania zdjęcia rentgenowskiego na boso, na stojąco. Obszar obrazowania musi objąć cały kręgosłup w projekcji przednio-tylnej i bocznej z ujęciem talerzy kości biodrowych. Umożliwia to ocenę dojrzałości kostnej pacjenta, na podstawie której dobiera się odpowiednią metodę leczenia.

 

Zdjęcia łączone stosowane są także do wykonywania endoprotezoplastyki stawów biodrowych. Wykonuje się dwa lub trzy zdjęcia odpowiednio pod kątem 5º cranialnie oraz 5º caudalnie (w przypadku konieczności zrobienia trzech zdjęć wykonuje się odpowiednio 10º, 0º i -10º). Pacjent musi stać bez ruchu, całość badania trwa około 10 minut. Po wykonaniu projekcji (ryc.3, ryc.4) nasz komputer w sterowni sam łączy zdjęcia w jedną całość. Dodatkowo czasami wykonuje się badanie identyczne, ale z zastosowaniem kulki kalibracyjnej o średnicy 25mm, którą przykleja się do boku stawu kolanowego.


Ma ona służyć dokładnemu skalowaniu zdjęcia i dokładnemu ustaleniu wymiarów implantów przewidzianych do zabiegu operacyjnego. Takie szczegółowe zdjęcie pozwala na planowanie elektroniczne implantacji endoprotezy. Dzięki takiemu planowaniu elektronicznemu powstaje szczegółowy plan zabiegu, który obejmuje rodzaj oraz sposób osadzenia implantów.